Juni?

Je knippert twee keer met je ogen en ineens is het juni!  Lang geleden dat ik hier nog eens wat van me liet horen en eigenlijk heb ik in de tussentijd niet zo gek veel creatiefs gedaan,  behalve dan veel taarten bakken. Genoeg om te laten zien dus,  dat wel!

Eerst een taart voor Isabelle, die alweer 9 werd. Ze wilde blauwe lucht en bloemen,  wel aardig gelukt toch? Om mijn nieuwe mini-muffin bakblik uit te proberen maakte ik er nog een heleboel vlindercupcakes bij.

Daarna vierden twee nichtjes van me samen hun verjaardag.  De een werd 7, de ander 22, dus het moest een taart zijn die voor allebei geschikt was,  en vooral niet roze! Ik koos voor zwarte en rode stippen.

Toen deed mijn neefje de communie, hij wilde graag slagroomtaart met aardbeien.  Hier maakte ik voor het eerst gebruik van een foto geprint op een icingvel, dat ging prima!

Daarna mocht ik taarten maken voor twee broertjes die samen de communie deden.  De heren waren heel duidelijk in hun wensen en het was erg leuk om aan deze taarten te werken,  ik kon allerlei nieuwe dingen uitproberen.

Voorlopig als laatste een taartje voor mijn ouders, die 45 jaar getrouwd waren.

Nu mag mijn oven eventjes uitrusten en kan ik misschien weer wat tijd vinden voor mijn andere hobbies!

Kadootje voor Benjamin

Afgelopen zaterdag gingen wij op bezoek bij kleine Benjamin, net een week oud. Zijn mama zou zo graag een quiltje voor in het ledikantje hebben, en ik had beloofd dat voor haar te maken. Maar omdat ik niet wist of er een zoon of dochter op komst was, moest ik wachten tot hij geboren was om te weten welke stofjes ik kon kopen. Dat ging dus niet lukken om dat quiltje op tijd voor het eerste bezoekje af te krijgen. Om toch niet met lege handen te komen en alvast een klein voorproefje te geven op de stofjes van de quilt, maakte ik twee schouderdoeken volgens deze beschrijving. Leuk om te maken èn om te geven. Omdat mama Linda net als ik van taartjes maken houdt, als extra detail een ophanglusje met cupcakes eraan.

Lente?

Afgelopen week begon de lente, maar toen we vanochtend vroeg opstonden, was daar maar weinig van te merken.

Ideaal weer om een middagje te freubelen, ik gaf een slinger aan de borduurmachine en maakte een paar uiltjes. Deze hebben een bepaalde functie, maar daarover later meer.

Ik ben blij dat ik die borduurmachine naar de woonkamer heb verhuisd, ik gebruik hem nu veel meer en begin eigenlijk nu pas een beetje te ontdekken wat er eigenlijk allemaal voor leuks mee kan.

Op de versiertoer

Vandaag versierde ik een shirtje met flockfolie, dat ik bestelde bij haar. En dat is nu echt een geval van kleine moeite, groot effect. 't is even een secuur werkje om uit te knippen,  maar daarna is het zo gepiept. Op de (slechte) foto lijkt het of het niet helemaal recht is, maar dat komt omdat het t-shirt een beetje scheef hing, het staat er echt netjes recht op. Isabelle was uitgenodigd op het feestje van een Lego-fan, dus het shirt ging mee als kado, en werd heel enthousiast ontvangen!  Ik heb nog meer mooie kleurtjes folie, dus dit komt zeker nog vaker langs! Ondertussen naaide en borduurde ik ook nog het één en ander, maar daarover later meer!

Pippi!

Een tijdje geleden maakte ik samen met een vriendin een high tea voor 12 personen om haar verjaardag te vieren. En dat leverde me ook weer een taartopdracht op! Voor Delphine die 4 werd mocht ik een Pippi taart maken, en dit is het resultaat.

Pippi-taart: biscuitdeeg, gevuld met botercrème, banketbakkersroom en aardbeienjam

Mijn arm is intussen helemaal genezen, net als de griep die ik er ook nog eventjes achteraan kreeg. Nu kan ik weer heerlijk aan de hobby, er ligt nog genoeg om uit te kiezen!

Tóch iets gemaakt!

Terwijl mijn arm langzaam van blauw verkleurt naar allerlei paars-, geel- en groentinten, is het me toch nog gelukt om iets te maken. Ik zou namelijk cupcakes maken voor een collega. Dat was door allerlei omstandigheden al een hele tijd uitgesteld, dus ik vond het sneu om het nu wéér af te zeggen, en besloot eerst maar eens een poging te wagen. Eerst begon ik met de versiering, dat leek me met één hand het ingewikkeldst. Toegegeven, het duurde een stuk langer dan normaal, maar ging eigenlijk best goed, ik werd er steeds handiger in. Bij het bakken en het kleuren van de fondant heb ik wat hulp gehad, en uiteindelijk waren er twee dozen gevuld, precies zoals de collega ze wilde!

Ondertussen gaat het iedere dag een stukje beter en hoop ik dat ik snel ook weer mijn andere hobby's op kan pakken. Plannen heb ik genoeg!

Auw!

De voorlaatste bocht op weg naar mijn werk bleek vanochtend een stuk gladder dan hij eruit zag...

Gelukkig niks gebroken, maar toch flink schrikken, en voorlopig even niks creatiefs hier.